Hieronder probeer ik u stapsgewijs een beeld te geven van hoe het traject, van eerste gesprek tot plaatsing, kan verlopen.
Enige tijd geleden ontving ik een mail van een mevrouw wiens moeder overleden was. Bijna tegelijkertijd belde de man van de overleden vrouw ook voor informatie. Klaarblijkelijk hadden de man en zijn drie dochters afgesproken eens hier en daar te gaan informeren.
Hun informatieronde resulteerde in een "eerste gesprek" bij mij in het atelier te Voorschoten. We hadden op een avond afgesproken, dat was makkelijker in verband met andere verplichtingen overdag.
Atelier met woonhuis
Dhr. de Backer en zijn drie dochters arriveerden en er volgde een gesprek. Van alles en nog wat passeerde de revue. De dochters en hun vader hadden wel, ieder afzonderlijk, ideeën maar nog geen duidelijk beeld voor ogen van hoe het uiteindelijk moest worden. Een beeld waar ze uiteindelijk alle vier achter zouden staan.
Ik maakte mij die avond niet de illusie dat we er uit zouden komen, zoiets heeft tijd nodig. Overhaasten heeft geen zin. Ideeën moeten bezinken. Zeker wanneer je vier mensen op bezoek krijgt met ieder zijn of haar eigen idee moet je de tijd nemen. Uiteindelijk kom je er wel uit.
Met belangstelling luisterde ik naar hun verhalen. Mij was al snel duidelijk dat er nog geen overeenstemming was tussen de vader en de drie dochters en ook tussen de drie dochters onderling niet. Dat is natuurlijk ook moeilijk, je bent alle vier uniek, ieder met zijn eigen gevoel en ideeën. Daar moet wat tijd over heen gaan. Nadat ik ze in dit gesprek had geprobeerd inzicht te geven in de mogelijkheden, het glas had laten zien en mijn werkwijze een beetje uit de doeken gedaan had, heb ik ze geadviseerd thuis eens de boel te laten bezinken.
Wat wel duidelijk was, het monument moest uit een liggend en een staand deel bestaan. Het liggende deel moest ruimte bieden voor planten en tekst, het moest grijs, niet glanzend en van natuursteen worden. Het staande deel, de rugleuning zoals de familie het noemde, moest bestaan uit glasmozaiek. Op het staande deel moest een zonnebloem in glasmozaiek komen.
Voor zij naar huis vertrokken hebben wij afgesproken nog contact op te nemen. Zo konden we het alle 5 even laten bezinken.
De volgende dag heb ik ze een uitgebreide mail gestuurd. In deze mail heb ik geprobeerd aanwijzingen te geven hoe het beste te handelen om uiteindelijk tot een éénduidig ontwerp te komen. Ook heb ik ze een mailadres gegeven van mijn glasleverancier. Zo konden ze ook een idee krijgen van wat er zoal op glasmozaiek gebied bestaat. Drie weken later ontving ik deze mail met in de bijlagen een ontwerp.
Ha Marianne!
Daar zijn we dan!We hebben je mail vaak doorgelezen en afgelopen zondag zijn er met zijn vieren eens goed voor gaan zitten.
Zoals je zei het is met vieren geen gemakkelijke opgave, ieder heeft een eigen smaak en dus hebben we allemaal wat in moeten leveren. Maar we zijn tot een geheel gekomen waar we allemaal achter staan.We gaan voor totaal glasmoziek op de rugleuning en voor een grijze natuurstenen omranding
Het verloop op de rugleuning 90 > 70 cm en de hoeken zonder brokkelrandjes
De tekst in de natuurstenen omranding willen we graag erin laten graveren en in een lichtere tint grijs geverfd.
De tekst op de tekening staat nog niet vast.In de bijlage heb ik een grove schets gemaakt om zo een idee te krijgen. Hierbij staat een verdere omschrijving met inderdaad kleurtinten aangegeven.
Let niet op de manier van mozaiek, de vorm van de zonnebloemen( want die willen we graag zo natuurlij mogelijk laten lijken), de kleuren, het type planten >het zijn 'dingen' die het tekenprogramma aanbiedt....Wij hopen dat je ons kunt helpen en hiervoor een offerte kunt maken.
Is het mogelijk om na akkoord van de offerte eerst een tekening te mogen zien?Groetjes van Jacques, Sara, Juul en Sofie
Een aantal dagen daarna heb ik de familie de offerte gestuurd. Hierin ook duidelijke omschrijvingen inzake opbouw monument, de te gebruiken materialen,vergunningaanvraag, plaatsing enz.
De familie ging akkoord met de offerte dus ik kon aan de slag met de ontwerptekening. Ons volgende gesprek vond plaats bij de familie in Naaldwijk. Ik werd zeer hartelijk ontvangen. Ik had aangegeven ook graag even een bezoek te maken aan de begraafplaats waar het monument uiteindelijk zo komen te staan. Dit hebben wij toen gedaan. Het zou eruit springen qua kleur en vormgeving. Maar dat moest ook. De overledene was ook altijd creatief geweest en met van alles en nog wat in de weer. Het monument zou bij haar passen! De ontwerptekening, het glas en de natuursteen wat ik had meegenomen werd goedgekeurd en ik kon aan de slag.
In eerste instantie moest de vergunning rond komen, dus begon ik met het maken van de vergunningaanvraag en bijbehorende ontwerptekeningen. Ik probeerde de familie zoveel mogelijk, per mail, op de hoogte te houden over alles wat ik deed en wat er gedaan moest worden inzake het monument voor hun moeder en vrouw. Inmiddels had ik ook telefonisch contact gehad met de beheerder van de begraafplaats en met de Gemeente, ik had er wel vertrouwen in dat het goed zou komen met de vergunning.
Ik had een behoorlijke klus voor de boeg dus begon ik maar alvast. Tijdens mijn werk aan het mozaiek ontstond bij mij het idee om de randen van de betonplaat, waarop het mozaiek verlijmd zou gaan worden, met dezelfde natuursteen als dat waaruit het liggende deel van het monument uit bestond te bekleden. Op die manier zit je niet tegen de brokkelrandjes van het geknipte glasmozaiek aan te kijken en werden de twee onderdelen, het liggende en het staande deel, bij elkaar getrokken. Het zou één geheel gaan vormen. De familie vond dit een uitstekend idee.
Ik het heb het mozaiek eerst helemaal op gaas uitgewerkt. In de tussentijd is de familie de Backer nog een keer komen kijken en toen het bijna klaar was zijn de drie dochters op een zaterdagmiddag langs geweest in het atelier. Zij wilden ook een bijdrage leveren aan het monument van hun moeder. Dat was best wel een bijzondere ervaring al zeg ik het zelf. De drie zonnebloemen staan ook symbool voor deze drie geweldige meiden.
Na voltooiing is dit monument geplaatst op de begraafplaats van Naaldwijk. De familie was erg tevreden. Het is precies geworden zoals zij in gedachten hadden.
Geschreven door de heer De Backer, de opdrachtgever:
Traject wat we gevolgd hebben voor het monument van Joke.
Na maanden van denken en praten van hoe gaan we dit aanpakken, want eigenlijk een winkel binnen te stappen en dan zeggen dat gedenkteken vind ik wel mooi, dat vonden we wat te simpel, en zo zat Joke ook niet in elkaar.
Wij hadden in die tijd veel contact met Peter v.d Aa deze man is verbonden aan uitvaart onderneming "Lupine", en hij adviseerde eens contact op te nemen Marianne de Korte, na ampele overwegingen hebben we, Jacques de man van Joke, Sara, Juul en Sofie de drie dochters, Marianne gebeld wat er zoal mogelijk is op dit gebied, nou dat was niet mis.
We hebben uiteindelijk de knoop door gehakt en Marianne de opdracht gegund, het advies van Peter v.d. Aa was een hele goeie, dank daarvoor. De persoonlijke benadering van Marianne was uit echt uit het hart.
Als je nu kijkt wat het uiteindelijk geworden is, is het zo bijzonder, dat merken we ook wel aan de reacties van vrienden en bekenden. Het is een vrolijk en spontaan monument geworden en het symbool geworden van 3 dochters, namelijk 3 zonnebloemen.
Door de expertise van Marianne de Korte, het is super, bedankt.
Vriendelijke groeten Jacques & dochters.
